Veda...

Veda mektubumu, yazarken sana
Ne gözlerim doldu,ne pişman oldum
Can dediğin düşman,olur mu cana
Aklıma geldikçe,öfkeyle doldum

Aramam,sormamda artık halini
Kalp kırarken,tutamadın dilini
Düş çöllere,bul bakalım delini
Leyla bile olsan,bilki kayboldum

Yüreğimi verdim,yetmedi dedin
Sitem ,kahır dedim,bitmedi dedin
Cinler tependemi,gitmedi dedin
La Havle çekerek,yola koyuldum

Susuz colum,yağmur olsan yağma ha!
Zindandayım,Güneş olsan doğma ha!
Sevgiden dem vurup,aşka boğma ha!
Gönül Sarayından ,çoktan kovuldum

Dem vurdum sabaha,demledim çayım
Bahtım borçlu kaldı,almadım payım
Sana, hangi sayfaları açayım
Yanıldım vefasız,ben de bir küldüm

Astım artık kırık sazı duvara
Tek sermayem,senden kalan bu yara
Çarık giyip,düşsen bile yollara
Bir varmış,bir yokmuş,artık yoruldum.


Bir karapece aşk/meşk şiiri...