1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1486
Okunma
Sokak lambasının buğulu bakan suretinden gözyaşları gerekiyordu
İçimdeki karanlık şehri aydınlatmaya
Ancak hiçbir sokak lambası benim için ağlamamıştı şimdiye kadar
Veya ağlamayacaktı hiçbir zaman.
Belki doğacak ay ve onun tembel ışığı aydınlatabilirdi yalancı yakamozlarıyla
Yağmurlu sokakları ve içimdeki karanlık şehri…
O yalancı sokaklarda çarpan kapıların sesleri yankılanıyordu
İçimdeki karanlık şehir çek git diyordu ya,
Bilmeseydim, buğulu bir sokak lambasının altında beni beklediğini
Veya bekleyecek oluşunu belki bir zaman.
Terk etmek kolay olurdu, yüreğimdeki deli pervanenin
Aya sevdası olmasa
Yağmurlu sokakları ve içimdeki karanlık şehri…
5.0
100% (1)
Cevap Yaz