Bir gün olsun melalimi sez diye,
Bedenimi toprak ettim ez diye.
Ben göklerde yolun olsam gez diye,
Sen çamurda gezmesini bilirsin.

Sen en baştan beni benden almışken
Bir gülüşle hayatımı çalmışken
Ben gamzende mezarımı bulmuşken,
Sen kuyumu kazmasını bilirsin.

Ben bu aşkın alevinde üşürken
Gözlerime kara sular düşerken
Ben bağrıma her gün bir taş döşerken,
Sense gezip tozmasını bilirsin.

Ben ki; başka yare kucak açsam da
Umrunda mı uzaklara kaçsam da
Her hatana ben gülücük saçsam da,
Sen sadece kızmasını bilirsin.

Sana nasıl yandığımı bil diye
Sök kalbimi, savur gitsin kül diye
Bir komiklik yapsam sana gül diye,
Dalga geçip bozmasını bilirsin.

Aşkım ile sarhoş olup sallanıp,
Düşlerimde şarap gibi yıllanıp,
Üzüm diye yüreğimi kullanıp,
Ne de güzel ezmesini bilirsin.

Hiç karşılık vermez aşka sol yanın
Yaz tahtaya, al haftaya her an’ın
Sen sadece meşhur Mehmet Ağa’nın,
Sarı renkli çizmesini bilirsin.

Bir sevda ki ölsem beni terk etmez
Senin gönlün asla bana çark etmez
Ben aşkına tarih yazsam fark etmez,
Sen bulmaca çözmesini bilirsin.

Çocuk olsan, ardım sıra taş atsan
Bir dem bari yüreğinde yaşatsan
Sen ağzınla benim için kuş tutsan,
Yine beni üzmesini bilirsin.

Bayram Mecit