Efor testine tuttu bizi hayat
Taş yürekli buzlu elleriyle
her koşan ayak
tökezledi düştü yere bir zaman.

Kayan bir yıldız yakaladım avuçlarım la
tutamadan elimde yaktı haşladı tenimi
Göz albümümde kaldı hayalleri.

Bazen
Hiç çekilmez olurdu dilleri
Gam yok keder yok yaşamak isterdi
İki sahte surata kolayca tebessüm edip
Mutluyum zannetmenin hesabına girerdi.

Olmayacak duaya amin dediğimden beri
Yaşıyordum şeklen
Bir tarafımda bana acımasız davranan hayat
bir tarafımda sevdiğim kadın.

Beni büyütürken sevda beşiğinde
Birden küçümsendiğim , asık surat,
Yaramaz çoçuk gibi kendimi hissettiğim
bir girdabın etrafını turladığımı farkettim.


Kasları erimiş, dil kasları gelişmiş,
Düşünceler hala çocuk
Bağlanmamam gereken bir yıldıza verdiğim son öpücük.
Koparıp ipimi deli bir poyraza
gömdüm seni umutlarıma
Bana verdiğin ne varsa bırakıp ta
Kaybolup aktım, uzaklara
Yalan sevdaları, taş yüreklere bıraktım.


YAKUP ŞAHİN