4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1263
Okunma
Mehmet Erol lisede çok sevdiğim iki erkek arkadaşımdan biridir. Bu şiiri de onun hatıra defterine yazmıştım... :)
Mutluluk rüzgârları esiyorken birinci sınıfta,
Esen rüzgâr duruverdi, niçin ikinci sınıfta?
Her şey gülizar gibi huzur verirken
Mehtabın kaybolduğunu fark ettik bu son sınıfta…
Eller bağlanmış, gözler bakışıyorken;
Tahtaya yazılmış bile “ayrılık vaktidir” diye…
En arkadan bir çığlık: sanki bir siren sesi
Rolleri değişmişler ayrılıkla sınıfımın neşesi.
Olmadı bu yaptığın, durdurun şu zamanı
Lanet olsun yolumuzu ayıran eller,
Lanet olsun ayrılık…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz