Işıksız
Hücremde
Güneşe ram etmiş
Boy veriyor umutlarım.
Yeni tomurcuklar depreşiyor
Sanki kozasında gizli bir gül
Kapçığından sıyrılmak isterken
Sen kokusu siniyor tenime
Pervasızca
Seni soluyorum ciğerlerime
Her defasında yeni bir ziya ile
Aşk yeşertiyorum gönül bahçemde….

Bilmiyorum
Kaçıncı mevsimindeyim ömrün
Kaç çeyrek açacak boy gösteren gül
Ve ben;
Sen kokusu devşireceğim koynunda
Harmanlayıp kendimle ben diye sunacağım
Sen kadınım.!
Ben hep seni soluyacağım…
İbrahim ALTIKULAÇ

Aşkın yaşı yokmuş
Yaşayarak anladım
Hayatta yaşadıklarının
Bedelini
Ya da ödülünü
Mutlaka görüyor insan
Karşı çıkılmıyor kadere
Gün geçtikçe artıyor gönül fırtınası
Hayata dik durmak
Sevdiğinle birlikte
İşte yaşamak;
Yaşamak bu bence....!!!!

Ömürden yapraklar düşerken
Seni ne kadar yaşayacağımı bilmezken
Sevgin içimde durmadan büyürken
Sen koca çınarım
Sen var ya sen.!
Gölgen eksilmesin üzerimden...
Ümran ALTIKULAÇ

ALTIKULAÇ AİLESİ