4
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2701
Okunma

karanlık...
lanetlemiş sanki herşeyi,
kara güller yetişmiş altında...
kara güller;umutsuzluğa
beyaz kokular saçıyor,
son bir çırpınpş yapraklarında...
beyaz bir anka,
sanki rüyalardan gelmiş,
dalıyor kara güller arasına,
gagasında beyaz bir tohum,
bırakıyor karanlıklara...
beyaz bir gül;yavaş yavaş
açıyor
karanlıkta,bir ışık
gibi parlıyor
son direnişi umudun karanlığa
aşkı doğurmak uğruna...
umut filizleniyor,
doğuyor aşk
direnemiyor daha fazla
karanlık ve terk ediyor
ESİR BEDENİMİ.....
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.