Hani nerde ahbabım, yarlar hani,
Bir bir uzaklaştı dostlarım benden,
Ne soran kaldı ne arayan hani,
Telefonlar artık sustu annem.

Vefa yokmuş, bunu şimdi öğrendim,
Gülen sahte yüzlere çok aldandım,
Bu dostluklar bitmez diye güvendim,
Telefonlar artık sustu annem.

Ahir ömrüm yalnız kaldım evimde,
Koca ev dar gelir oldu gönlüme,
Arayanım yoktur artık çevremde,
Telefonlar artık sustu annem.

İbadet yetmez, merhamet de gerek,
Kimsesize uzat elini gerek,
Dostlarını arayıp sormalı gerek,
Telefonlar artık sustu annem.

Bir gün gelir devran döner başına,
Ne ektiysen çıkar senin karşına,
Eden bulur, yazılmıştır taşına,
Telefonlar artık sustu annem.

Komşular da eskisi gibi değil,
Bayramlarda soran bilen kişi değil,
Kapım çalmaz, yalnızlık zor iş değil,
Telefonlar artık sustu annem.

Dünyanın işi bitmez, sürer gider,
Dost dediğin bir gün uzaklar eder,
Vakti gelir herkes sıraya girer,
Telefonlar artık sustu annem.

Hüdayi der: Dünya geçici bir yer,
Bugün gülen yarın sessizce gider,
Dostunu unutma, gönüller değer,
Telefonlar artık sustu annem.

21.12.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMNOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ