17
Yorum
14
Beğeni
0,0
Puan
2420
Okunma

Kızıl saçlı yâr! Neden; kirpiğin hep ıslanır?
“Söyle ah söyle!” Seni, bu kadar kim kıskanır?
Ağlayan gözlerinde, tebessümü görürdüm.
El âlemden kıskanıp, üstünü de bürürdüm.
Sadakatle katmıştım, yeniden hayatıma.
“Üzmek” yoktu, yazmıştım, yüce gönül katıma.
Zühre yol gösterirken, baş koyayım döşüne.
Sessizliğe gömüldüm, hasretim gülüşüne.
Gece; güzelliğini, senden hiç alır mı ki?
Gamzene de gül düşüp, “ben” olup kalır mı ki?
Ahmet Yağız ALTUNEL
05 Aralık 2012-Seydişehir/Konya
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.