0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1022
Okunma
Ve ben
Boş kaldırımların ıssız çocuğu
Ne dudaklarına bir şarkı yakışır
Ne yüreğine bir gölge
Gece gibiyim güneşini bekleyen
Karmakarışık bir yumak hislerim
Kendi içine taşmaktan yoruldu yüreğim
Ne derleyip toparlayan var
Ne de sahiplenilmiş bir sevgi
Kendimi yazıp kendimi okuyorum
Dizleri yorgun göğsümün
Sokaklarda hep aynı yüz
Köşeler aynı, kapılar aynı
En tanıdığım şey sessizlik
Ve sevgisizlik
Yağmur aynı yalnızlıkla ıslatıyor ruhumu
Susuyorum
Her geçen gün uzaklaşıyorum yüreğimden
Çıkmaz sokaklar korkutuyor beni
Bin cımbızla çekiyorum adımlarımı
Soru gelmenle ilgili
Cevabını bilmiyorum
Dedim ya
Boş kaldırımlar
Bir ayak sesine hasret lambalar, direkler
Ne gelen var
Ne geliyorum diyen
Hükümsüzlük yaşadığım aslında çocukluktan ziyade
Ne kendime hükmüm var
Ne yüreğime
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
