Sakin, sessiz bir varoşta..
Linç edilmiş , bir aktör hayranlarınca,
Duyguları hiç hesaba katılmamış, bir garson.
Ya da ne bileyim, tiye alınan sokak şarkıcısı karışımı
Elleri ceplerinde, saçı sakalına karışmış..
Serseri, amaçsız, özgür bir şairim şimdi.

Bıkmış, hep kısır döngülerden.
Usanmış, aptalca öykülerden,
Bezmiş, içi boş övgülerden,
Bıkmış.. usanmış ..bezmiş ..emanet sevgilerden.
Çıplak ayak izleri , denizin tılsımlı elleriyle..
Ardından, sessizce silinen..
Hani, Agop’un arkadaşı..
Şu.. SONFASIL diye, bilinen.

Tek tabancayım, anasını satayım..!
Yüzüme çemkirse de, it gibi, yalnızlığım..
Odamın penceresinden, gördüklerim kadar da olsa..
Küçüle küçüle , cebime de sığsa, dünyam..
Bir elimde, pişmanlıklar dolu ,
Bir kırıntı, huzur arasam da..
Eyvallah , demeyeceğim alayınıza..!

Leylekler, kırlangıçlar , turnalar..
Bana, uğramadan geçin.
Kurudu , çimenlerim, göllerim .
Unutun artık beni! Vazgeçin artık , benden . vazgeçin..!


Hani o, tek pencerelik dünyam var ya..
Kocaman bir gökyüzü , sunar bana...
Ulan..! Meğer ne az bakarmışım, gökyüzüne.
Meğer , gündüzü başka, gecesi başka..
Bin bir türlü , hali varmış garibin.
Bazı geceler, gözlerim semayı delip, geçiyor bu aralar..
Dönüp dolaşıp, gökte Ülker’e takılıyor..
Ulan..! Sanki , Ülker’in , iki muhteşem gözü var.
Taaa oradan, gözlerime akıyor..!
“Hadi ya..! ” diye ,mırıldanıyorum kendi kendime.
“Sen iyice sıyırdın..!”
“Yok artık..!” .. O’nun muhteşem gözleri de sana bakıyor

Birden...!
Kıpkırmızı kesiliyor , ay hicabından.
Kumsalın az yukarısındaki ,
Palmiyenin ve yakamozların,
Duyması ihtimali , ürpertiyor tenimi,
Söylendiklerimin..
Son cesaretimi toplayıp ,
Öylece uzanıyorum , ıslak kumsala
Gözlerinimi alamıyorum,
Ülker’in, huzur veren gözlerinden..
Ve dua ediyorum “ Ne olur sorsun”diye
“Bir bilenin yok mu halâ..?”
İnanmak istiyorum,
Huzur veren bu masala..

Bilmem, anlatabiliyor muyum?
Kalabalık yalnızlıklardan, terfien köşesine çekilen..
Elleri ceplerinde, saçı sakalına karışmış.
Serseri, amaçsız, özgür bir şairim şimdi..!

“Hay anasını !diyorum, hiç aklıma gelmezdi..
Ne kadar, az insan.. o kadar ,yeni ve büyük bir dünya..!
Ne kadar, büyük bir dünya.. o kadar büyük, bir huzur..!

Leylekler, kırlangıçlar , turnalar..
Bana uğramadan geçin, başka sulak alanlar seçin.
Kurudu, çimenlerim, göllerim.
Unutun artık beni, vazgeçin artık benden.. Vazgeçin..!


Şiirimi Muhteşem Yorumlarıyla Taçlandıran;
Süreyya Nur Eyüboğlu Hanımefendiye Teşekkürlerimle.