23
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
933
Okunma

RUH DÜŞ (ÜK) LERİ
Kıvrımlarımızda şekil bulan
Ruhi yırtıklarımızı teğellendi sanan
Bir aşk aldatmacasıydı kanayan
Kanadıkça pıhtılarından doğan
Biyolojimin saati çoktan çalmaya başladı
Yumurtlama kaygısından uzakça, sev beni
Edebi eksik yaralarımı okşa
Okşa ki yüz bulsun hecelerim
Bu aralar,
Mürekkebi bitik, kalemleri sarmalıyor parmaklarım
Bir kağıdın beyazlığında, dili birbirine dolanıyor harflerimin
Ve ilhamım susalı,
Daha çok susuyor çehrem aynalara
Çehrem ki; bir neslin son kalıntısı, üstünden seslenir hayata
Şimdi kaşlarımın gölgesinde
Tir tir titriyor ayaz yemiş kirpiklerim
Rengini, çukurlarının içine saklamış gözbebeklerim
Uykusuz ağlar durur
Hadi!
Kucakla beni, tomurcuklanan dallarımdan
Çiçek açmaya gebe, son yaz’da yazımız
En güzel türküyü çalıp duruyor sazımız
“Odam kireç tutmuyor, kumunu karmayınca
Sevda baştan gitmiyor, sarılıp yatmayınca.”
Kokusu burnumda, yeni bir şiirin
Varlığımı; varlığına eşitleyen ahengce, yaz beni
Dök eteklerime, ruh düşüklerini
Hayat bulsun bende, öl evin
03.12.12
NÜRGÜL OCAK
5.0
100% (27)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.