Kanuni Sultan Süleyman, cami yaptırıyordu,
Süleymaniye için, temel biraz durdu,
Mimar Sinan işçiyi, bekliyordu orada,
İran’dan gelen elçi, huzura çıktı o anda.

Şahımın selamı var, sözüm size arzımdır,
Cami niçin duruyor, sebebi bize malûmdur,
Size altın mücevher, Şahımızdan hediyedir,
Camiye katkımızdır, niyetimiz hayırdır.

Alın şu mücevheri, caminizde harcayın,
Bizim de bir hayrımız, şu mabette yer alsın,
Şahım ister bu cami, bizim payla yükselsin,
İran’dan gelen yardım, duvarlara serpilsin.

Kanuni Sultan duydu, bu sözlere çok kızdı,
Mücevheri görünce, yüzü birden pek kızdı,
İtikadı bozukların, hayrı bize gerekmez,
Böyle kirli niyetle, cami duvarı örülmez.

Getirin fakirlere, bu altını dağıtın,
Miskinlerin eline, mücevheri ulaştırın,
Onlar alsın sevinsin, gönülleri hoş olsun,
Kıyamet günlerinde, hakkımızdan kurtulsun.

Şahın altınlarıyla, cami olmaz bilinmiş,
Temiz olmayan maldan, hayır olmaz denilmiş,
Fakirlerin hakkını, sakın yerde bırakmayın,
Yarın Hak divanında, hesaptan kaçamayın.

Zebaniler ellerde, kamçıları tutarlar,
Haksız mala sahipten, hesapları sorarlar,
Söyle Şahına elçi, bu sözleri unutmasın,
Kıyamette mazlumlar, yakasına yapışmasın.

Mücevherler camide, değersizdir bilin ki,
Altın ile süslenmez, Allah için yapıldı ki,
Harcın içine katıp, camiye koydurmayız,
Şüpheli bir hediyeyle, Rabbimizi anmayız.

Elçi kaldı şaşkınlık, söz bulamadı dile,
Gördüğü bu tavırdan, döndü hemen geriye,
Aldığı bu cevabı, Şahına arz eyledi,
Kanuni’nin kararı, gönlünde iz bıraktı.

Süleyman Han gösterdi, temiz niyet yolunu,
Mal değil niyet süsler, Allah için kulunu,
Hak için yapılan iş, temiz olsun her zaman,
Kamçı vurmayalar da, hesap günü insana.


02.01.2013//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ