Uzaylı bir çocuk girdi rüyama,
Yaşadığı dünyayı anlattı bana.
O’nların dünyasında savaş olmazmış,
Gençleri sebebsiz yere ölmezmiş.

Terör ve şiddetle tanışmamışlar,
Zamansız ölümleri çirkin bulmuşlar.
Cana kıyan canileri ayıplamışlar,
Onları yanlızlığa mahküm kılmışlar.


Kitaplar çıkarsız dostluğu anlatırmış,
Şiirleri gerçek sevgiyi tanıtırmış
Yazılan öyküler düşmanlıktan arınmış,
Romanlarda acı son rastlanmazmış.

Beyazla yeşilmiş sevdiği renkler;
Yeşil rengin anlamı hayatmış meğer.
Yeşilin süsüne de beyaz demişler,
Şeytanın rengini hafızadan silmişler.

Yeşille beyaz vermişler el ele,
Koşmuşlar coşkuyla büyük hedefe,
Asilmiş amaçları, görevleri kutsalmış,
Dürüstlük atalarından miras kalmış.

Böyle bir dünyayı masal sanardım,
O anlattı, ben dinledim, inanamadım,
Üstüm açık kalmış, nedeni buymuş,
Uykuda inanılmaz rüyalar görmüşüm!