Daha önce sadece resimlerinden tanıdığınız bir adamı hem de resimlerini bile görmediğiniz bir hanımefendiyle birlikte yani kanlı canlı karşınızda görseniz ne yapardınız.?

İşte böyle bir karşılaşmayı anlatacağım sizlere.
İster şiire yorum olarak okuyun, isterseniz biyografi olarak.

Kasımın 14 yada 15'iydi yani iki hafta önce. İş yerimde oturmuş bir şeylere bakıyorum bilgisayarımdan, bir gözüm de hep kapıdadır, personelim ne yapar, gelen giden vatandaşlara davranışları nasıldır gibi yani bir tür otokontrol, belkide yılların birikim ve alışkanlığı.

Güvenlik görevlimle göz göze geldik, aynı anda da servisten bana doğru odaklanmış dört tane dostça ışıldayan göz. Ne kadar tanıdıktı, hemen fırladım masamdan koşar adımlarla servisi geçtiğimde kimi gördüm dersiniz.

Şiirlerine o kadar çok takıldığım, tabiri caizse (hiç bir art niyetim olmadan, aynı şekilde uzman olmadığım halde, şiirlerini alakalı, alakasız yorumladığım ama bana asla kırılmadığından da emin olduğum Sayın; Kâşif Kâni ERTÜRK karşımdaydı.

Yanındaki zarafet timsali hanımefendi de kızı.
Nasıl mutlu oldum anlatamam, yani o anki duygularımı anlatacak kelime bulamıyorum. Hani bir bununla bitse iyi.

Daha önceki sınırlı yazışmalarımızdan birinde şiirlerinden bazılarını kitaplaştırdığı bilgisini paylaşmış ve bana da bir tane göndermek için adres istemiş ve ben de yazmıştım ama kitabı kendilerinin getireceği ölsem aklıma gelmezdi. Neyse kitabı alıp kutladım sayın ERTÜRK'ü ve paketi açmadan bıraktım masamın çekmecesine, nasıl olsa şiirlerini okumuştum defterde, gene de okuyacaktım ama sevgili Çağla ve Hocam karşımda capcanlı otururken kitap bekleyebilirdi, bekledi de zaten.

Bir iki gün sonra paketi açtım, bakalım dedim hocama hangi şiirinde hata bulup sataşmanın keyfini yaşayacağım ama olmadı yani yapamadım. Ya ben neler düşündüm, neyle karşılaştım.

Kitabın sunuş kısmında benim bir editör inceliğiyle şiirlerine katkıda bulunduğumu yazmış, vallahi ben içimden geçenleri yazdım hocam, ne övmek ne yermek maksatlı, öylesine işte ben gibi yani.

Ne desem ki, hiç beklemediğim bir şeydi, hele bir de bu kadar damarınıza basmışken.
O anki duygularımı sıralayacak olursam;

Hem utandım, hem mutlu oldum, hem de bir kere daha gurur duydum kendimle.

Ya ne bileyim işte çok mutlu oldum.


............................TEŞEKKÜR EDERİM HOCAM...................

........DOSTLUĞUNUZ İÇİN, ANLAYIŞINIZ İÇİN, HER ŞEY İÇİN.......

Ailenizle birlikte, sağlıkla, huzurla esenlikle Nice şiirlere ve kitaplara imza atmanız dileğim ve sonsuz saygımla.