3
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1049
Okunma
Köle pazarında,
Yusuf’a pey verenler arasında
Sayılsın diye adı
Cebindeki son kuruşu
arz eden kadın kadar;
Sırtında bir damla su,
İbrahim’in nârına
’Safım belli olsun’ diye
koşan karınca kadar
Alamadık yerimizi,
bilemedik safımızı,
Affet bizi Sultanım
Sana ümmet olamadık!
Oysa;
İlk, semaya yazılmıştı canın
Cananınla yanyana,
Adını gönle düşürmeye çok geç kaldık Sultanım
’Af’ dilesek senden
Ar eder, lâl olur dillerimiz
Lisan davacı bizden...
Halimizi arz için liyakatsizse harfler
Sözün şükrünü nasıl eda eder bu beden!
Duaya açılmayı zûl görürken kendine
Ne etekleri tuttu da
Kızarmadı ellerimiz
Pervasızca ram oldu
Bu asrın icabına
Zaman davacı bizden...
Betül Yüksel
13 Nisan 2012 İST
5.0
100% (2)
Cevap Yaz
