29
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
3471
Okunma

bali kokularında kendimi arayan bir çocuğum
bahtımda ıstırabımın çizikleri
göz yaşlarım kaldırımlarda parçalanmış
kimsenin umurunda olmayan körpecik yüreğim
kimsesizliğime küskün
savaşların karabasanları damarlarımda dolaşır
umutlarımı tankların paletleri ezmiş
anne kokusunu çoktan unutmuşum
kovan topluyorum
ölüm oyunu sahnelenen meydanlardaki
insanlığın merhametinden
bir trajedinin nüanslarını provasız icra ediyorum
rolümde parmaklarım parçalanıyor
bulamadığım geleceğim kadar acıtmıyor
alışık olduğum ıstıraplarım korkuma engel
doğarken kirlenmiş talihim
çöplüklere terk edilmiş gereksiz bir teferruatım
türü gittikçe çoğalan garip bir atık
insanlığa geri dönüşümüm belli ki unutulmuş
kötülük üreten akıllardan çıkmışım çoktan
kendimi topluyorum her gün sokaklardan
yaşayamadığım tebessümlerim yutkunmalarımda
şefkat dokunmaları görmeyen çatlak ellerimde üç kuruş geleceğim
kararmış gök kubbemdeki yıldızlarım göz bebeklerimde sönmüş
dolu dizgin meçhule koşuyorum
karanlıkların kollarında kaybolmaktayım
düşlerimde sakladığım geleceğimin hiçliğinde tükeniyorum
büyüyerek küçülmüş bir çocuğum ben
hepinizin çektiği acılardan dahası var gözlerimde
çıkardığınız savaşların malzemesi ben
çöplerdeki artıklarınızın garnitürü benim
korkaklığınızın ve gözü doymaz hırsınızın faturası da ben
ürettiğiniz hayali düşmanlıklarınızla
merhametsizliğinizin altında kaldım
hırs ve kininizin dikenlerinden
göz yaşlarım damlamakta sermayenize
tokuşturduğunuz kadehlerde akıttığınız kanım var
vebalim bir gün hıçkırıklarınızın girdabında sizi boğacak
ıstırap yumağı yaptığınız kaderimin masumiyeti
akıbetiniz olacak
5.0
100% (28)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.