1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1183
Okunma
Zaman mı geçiyor sadece?
Zaman kol geziyor,
Alnımdan çizgi çizgi vuruluyorum,
’Saç ak’larım gölge etmez halde,
Çukurun üstünde oyalanıyorum.
Bakınca gökyüzüne,
Hayatı kıskanıyorum,
Zamana verip sırtımı,
Kendi türkümü söylüyorum;
"Çok teşekkür ederim,
Son hediyeni bekliyorum."
Zaman kendiliğinden belirgin,
Artık saate bile bakmıyorum,
Nicelere meydan okumuşumdur da,
Ölüme meydan bırakıyorum.
| Emrah Nargöz
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz