Evlilikte kırk yıl geçirmişler,
Hiçbir zaman kavga etmemişler,
Sırrını sorunca komşular hep,
Nasıl mutlu kaldı demişler.

Dedi ki adamca yaptık sözleşme,
Kızınca yaklaşma, gelme yanıma,
Biraz bekle geçsin öfkem benim,
Sonra konuş benimle sakince.

Sinirliysem çıkarım dışarı,
Gezerim dağları, yeşil kırları,
Eser geçer gönlümün rüzgârı,
Dönerim evime huzur ile.

Bir adam varmış köyün birinde,
Karısı güçlüymüş kendi dilinde,
Bazen tartışma olur evinde,
Sabır gerek böyle günlerde.

Bir gün öfkelenmiş kadın yine,
Kösküreği almış eline,
Fırlatmış adamın baş üstüne,
Şaşırmış herkes bu hâline.

Kahveye varmış kanı silerek,
Dert anlatmış içini dökerek,
Komşu demiş başka yerde biri,
Daha beter yaşıyor bilerek.

Adam demiş hâlime şükrederim,
Ben sabrı kendime rehber ederim,
Her zorluğa biraz katlanırım,
Huzur ile yoluma giderim.

Hüdayi der ders vardır sözümde,
Sabır olsun her kulun özünde,
Tatlı dil açar gönül bağını,
Sevgi yaşar mutlu evlerde.

29.10.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ