Bir şeyhin varmış edepsiz,cahil akılsız karısı,
Sırtında leğen koyup da,yıkıyormuş çamaşırı,
Müritleri Şeyhlerine,ayrılsanız bu hanımdan,
Sana uygun bir saliha ,münasip bir hanım bulsan.




Şeyh demiş ki olmaz benim şeyhliğim var ise bundan,
Ne kadar derecem varsa,buna ben sabrettiğimden,
Görürlermiş namazında,müritleri ayaktayken,
Durunca namaza Kabe,karşılarında hep alenen.




Bir zaman sonra kader,ölmüş şeyhin hanımı,
Saliha bir kadın bulmuş, müritleriyle dostları,
Görmez olmuş namazlarda, Kabe artık gelmez göze,
Hakikatmış hep doğruymuş,şeyh söylemişti bizlere.




İ.Birgivi’nin de vardı,geçimsiz huysuz hanımı,
Beğenmezdi onu evde,hep huzursuzluk yapardı,
Camları,bardağı kırar,ayrılacağım senden derdi,
Benim dengim olamazsın,benden uzak dur derdi.




Birgün de abdest alırken, heladaki çömlek kabı ,
Söyleyince kocasına,ağlayıpta çok üzüldü,
İmama hanımı sordu-Ne var bun da? Ağlayacak,
Dedi,beni görüyordu,şimdi gelen de görecek.




Hanım hatasını anlar,vaziyetini düzeltti,
Hocayla iyi geçindi,hiç huzursuzluk vermedi,
İmamla çok yaşadılar,uzun mesut mutlu yıllar,
Müminlere örnek oldu, bu hayırlı olaylar.




Saliha kadınlar burda,Allahın sevgili kulu,
Geniş ev,saliha kadınla, bir de reyhan güzel koku,
Sevdim dediler Sevgili, Peygamberimiz ben bunu,
Allahım herkese versin,dünyada saliha kulu.


10.04.2011//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN