Ders veriyor mescidde,İ.Azam talebeye,
Diyor bu konular,olur İslama göre,
Girdi ansızın birden,ihtiyar içeriye,
Şikayetim var Hocam, beni dinleyin bir de.



Ey İmam geçen gece,hırsız girdi kümese,
Çilli horozum vardı, onu çalmış gizlice,
Çalan belli değildir,bilmiyorum nerede,
İmamsın sen bilirsin,horozu ver elime.



Methini duydum halktan,yetenek varmış sende,
İ.Azam-İhtiyarsın,aklın ermez bu işe
Zabitlere haber ver,onlar bulur hırsızı,
Söz dinlemez ihtiyar,bulacaksın arsızı.




Baktı kurtuluş yoktur,yardım edeyim sana ,
Şüpheliyi çağır sen,ben ezan okuyunca,
Davet etti Hocamız,görüşecek sizinle,
Hırsızı bulsam gerek,bakınca gözlerine.



Söz dinledi ihtiyar,çağırdı şüpheliyi,
Okundu hemen ezan,leba lep doldu camii,
Minbere çıktı İmam,kızdılar ordan halka,
Ey utanmaz arlanmaz,nasıl geldin buraya.



Utanmadan nasıl geldin,çalıp horozu bir de,
Horoz tüyü başında,bir de gelmiş camiye,
Hırsız farkında değil,götürür eli başa,
Sevindi İ.Azam, teşhir ettiler halka.



Üstün zekalı İmam,tutun hırsız burada,
Halk camiden çıkarmaz,duvar oldu hırsıza,
İmamı Azam zeki,çözdü bir çok mesele,
Boşa demezler ona,büyük İmam çok yüce.



Mezhebimin imamı,İmamların en büyüğü,
Elli beş yıl üst üste,ziyaret etti Resulü,
Kırk yıl kıldı sabahı,yatsının abdestiyle,
Bir sünneti, unutmuş,kırk yıl etti iade.



Her gün oku fatiha,gerektir müminlere,
Allah razı olsun de,adı geçse meclisde,
Saymakla bitmez asla,İmamın menkibesi,
Yetmez kalem ağaçlar,denizin mürekkebi.


06.04.2011-KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN