yarın bayram
demedimmi sevdalım
sen meteliksiz ben meteliksiz
düşmüşüz istanbul sokaklarına
bir türlü sağlam basamadık hayatın zeminlerine
çiftcidir köydedir ana baba
onlardan fayda arama
tarlada bir dirhem ürün yok
sular çekilmiş kızılcada
ark altında tarlamız yok
yeşile hasret dağlarımız
kuş uçmaz kervan geçmez köylerimiz
gelecek günlere kaldı ümitlermiz
yarın bayram sevdalım
sen meteliksiz ben meteliksiz
yedi tepeli şehrin varoşlarına
çıkmaz yolun yokuşlarına
parasız çulsuz çuvalsız
aşk yaşanmaz yuva kurulmaz
sevdalım aşkım denemedik ne varsa denedik
sarılacak kol tutunacak dal yok
çaldıgın kapılar bir bir yüzüne kapanırken
ar damarı çatlamış adamlar
terlemeden para kazanırken
tokken anlamaz yoksulun halinden
yarın bayram
denize düşen birileri gibi
düşerken hayatın ortasına
birbirimize tutunacagız
birbirimize dolanacağız sarmaşıklar gibi
demedimmi sevdalım
parasız pulsuz çulsuz biri olduğumu
bekle desemde bekleme ne getirebilirim sana
gurbet çıkmaz bu yolun sonu yok derken
henüz daha vakit varken
elvada diyebilirsin erkenden
İSTANBUL/2012