bir şairin anadili ne olabilir ki
şiir konuşup
şiir susmaktan başka



altıncı yılını soluyorum
bu şiir bahçesinin
altmışına doğru doluyorum kısmetse



söyler misin habib ağabeyim
pek bi sevdim
benimsedim bu literatür dünyasını ben
nasıl da güzel örmüşsün öyle
bu güzelliği sen



biliyor musun habib ağabeyim
bu şiir kokulu topraklar
buram buram imge kokuyor
hayal - simge dokuyor
nasıl da güzel görmüşsün öyle
bu güzelliği sen



nice körpeler filizleniyor
bak-sana bu şiir bahçesinde
nice çiçekler güzelleşiyor
hiç solmayacak olan



yalnızca
bir kalem kazanmadım
bu şiir dünyasında
aynı zamanda
eşantiyon mutluluklar da kazandım



şimdi sen bir dağın; zirvesi
bense o dağın zirvesinde
körpe bir kardelen büyüyorum




(Habib Ağabeyim’e ikinci bir şiir armağanım onun için değil iki şiir ikibin şiir yazsam azdır Teşekkürlerimle büyük insan büyük yürek)