2
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
809
Okunma
odam dağınık
zorluyor pencereleri(mi) adres bilmez sonbahar rüzgarları.
gece olabildiğin(c)e karanlık
gök nisandan beri ilk kez yıldızsız
karşımdaki yolda insan yok
ya arabalar
ya evler
ya ışıklar var gördüklerimde
bildiklerim bilinmeyen denklemlerde hala.
odam okunmamış/ellenmemiş kitaplarla dolu
kararsızım hangisini açmaktan.
yorulmayan kafamda ise bin bir soru
acabalara
keşkelere
belki de bazenlere takılmışım çoktan
ve farkında değilim zamanın deli akışından
ve saatlerce bir şey yapmamak gibi bir huyum mevcut.
odam şiirsiz
sevmiyor alt alta dizilen mısraları duvarlarım.
bu bir kefede ağırlık etmeyen halim
yalnızlığımı paylaşır her zaman
her zaman bir başka ben hüviyetinde cebelleşirim
ev(im)de tek başıma kaldığımda.
Mehmet Selim ÇİÇEK
18 Ekim 2012, Kızıltepe
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz