Elime almam için can attıkça kalemim
Tükenmez gayretini görüp üzemiyorum
Ona sorsam gözünde aslen aklıselimim
Ama hislerim ağır hasta yazamıyorum
Virgülü kullan diyor noktayı hırpalasın
Demlediğin satırlar cümleyi törpülesin
Gücünü benden al ki hızlıca serpilesin
Kuşkusuz yerden göğe haklı kızamıyorum

Biliyorum muzdarip had mağduriyetinden
Yine de ders çıkarır her mağlûbiyetinden

Sıkı bir disiplinle hayli kök söktürerek
Sivrilttiği ucuyla boynumu büktürerek
Biteviye inatla eziyet çektirerek
Çoktandır unuttuğum kapıları açıyor
Sonuçta insansınız çiğ oluyor sütünüz
Kalbin kırışığını düzeltmiyor ütünüz
Hepimiz iyiyiz yok içimizde kötümüz
Deyip yaşıyorsunuz diye öfke saçıyor

Etkilenmemek mümkün değil dirayetinden
Ufkumun aydınlığı onun variyetinden

Tanısını koyarak kesin bulgularıyla
Suçluyor affediyor şahsî olgularıyla
Öngörüsüyse malûm keskin algılarıyla
Beni kullanacaksan kabuğundan çık diyor
Adı konulmuş yere gidecek her biriniz
Ölünüz gündüz bilmez geceyiyse diriniz
Temizlenir sanmayın musallada kiriniz
Benle yazıldı kitap böyle bir şey yok diyor

Teslimliği sayfama olan zafiyetinden
Aczime göz yumması hep iyi niyetinden

Dikkatle mısraları yan yana dizdirirken
Büyük harfleri ince elekten süzdürürken
Hoşuna gitmeyenin üstünü çizdirirken
Kayboldu içimdeki o dik başlı çelişki
Ne mutlu bana diyor elimde yoruldukça
Zevkle izliyor beni coşturup duruldukça
Saygı çerçevesinde kalbime kuruldukça
Anladım bizdeki çok seviyeli ilişki

Baki ya da Fuzulî caysa da hayatından
Nazım, nesirle tekrar doğarız bir batından

NAZ