Bende seni sevmedim!

Görür görmez yüreğim çıkacaktı yerinden
Heyecandan aslında sus olmuştu dilim yar
Kamaştırdı gözlerin gözlerimi derinden
Ürkek bir kuş gibiydi karşında o halim yar
Doğruyu söyleyeyim etrafımda dönmedin
Rüzgâr dindi ama sen kalbimde hiç dinmedin

Aslında tesadüfen karşına çıkmıyordum
Yolumu değiştirip yolunu kolluyordum
Genelde geç kalsan da beklerken bıkmıyordum
Aniden sanki küçük bir çocuk oluyordum
Ellerimi koyacak yer bulamazdım asla
Nazlanmak geçerdi hep içimden gelen hisle

Bende seni sevmedim!

Uzağa baksan bile hep üstüme alındım
Bilerek isteyerek kaçamaktı bakışım
Karşında utanırdım öylesine yalındım
Çok komikti tersinden sigarayı yakışın
Biliyorsun sanaydı iç çekişlerim falan
Seni kandırmak için asla söylemem yalan

Titrek çıkardı sesim sana ‘günaydın’ derken
Merak ederdim gece hayaller kuruşunu
Daha çok yeni ama, her şey için çok erken
Bana yakıştırırdım yanımda duruşunu
İçimden bu demiştim hayalimin adamı
Öyleyse atmalıydım sana o ilk adımı

Bende seni sevmedim!

Senin sevginden oldum hem şair hem de yazar
Her dörtlük senin için hepsi seni anlattı
Bütün duygularıma ad oldun azar azar
Gülle dolan dünyamı bülbül sesi çınlattı
Sendin sazın mızrabı sendin güfteme beste
Sana gönüllü tutsak oldum altın kafeste

En değerli duyumsun yaşadığım sürece
Saklayacağım seni en güvenli yerimde
En uzun saatlerdi kaçtı bilmem derece
Bir koca ateş yaktın buza kesmiş serimde
Binlerce kez ‘evet’ ti teklifine cevabım
Bu aşkı yaşattıkça sensin benim sevabım
NAZ