İstasyon Görevlisi

Yirmi beş yıldır doğan her güneşle ufukta gözler umut trenini
Trenlerin unutup gelmediği bilinmez diyarların bir istasyon görevlisi
Yirmi beş yıldır hergün aynı elbisenin içinde renksiz yakıcı sessizliği
Şakakları artık gri avurtları ise mezar derinliği
Gözleri öksüz kalmış çocukların çaresizliği
Yağmurda çatısından su alır dört duvarlı evi
Soyu sopu gelmişi geçmişi çoluğu çocuğu yaşam hep çileli
Bir çocuğu çolak elli bir çocuğu peltek dilli diğeri topal veli
Kendisi veremli kadının aklı gelip gitmeli
Bir gün olsun acıları hiç dinmedi
Doğan her bebeğinde dahi yüzü gülmedi
Ne hayatındakiler bildi ne de kendisi bilebildi mutluluğu
Kendilerini bilmeden bildiler her renk mutsuzluğu
Hayata dertli geldi dertli yaşadı dertler içinde hayattan gidiyor istasyon görevlisi

Erdem Uçan./17.09.12.

Her mesleğin zorluğu var, ekmek parası için mücadeleye devam üstüste yığın yığın dert belki kader belkide yokluk ve sıkıntılar, hüzünlü bir anlatım belkide gerçek bir hayat kesiti zor dostum zor Allah yardımcınız olsun Yunus diyarından selamlar.

dert adamı söyletir...

Bizden biri :(
tebrikler selam ve saygılarımla

Göz ardı ettiğimiz ,kendi yağıyla kavrulan hayatlar...
Gördüğümüzde hatırladığımız, sadece tren molalarında gördüğümüz görevliler için yazılmış çok güzel vefa şiiri..
Kutlarım yüreğinizi .. Saygılarımla..

Neden bilmem,içimde bu istasyon görevlisini tanımak için feci bir istek oluştu... Sanki çok tanıdık,sanki çok sıcak bu istasyon görevlisi..Zaman ne hüzünlü ya hu!

Çok güzeldi şiir sevgili Frued..

selamlar..

çok etkili dizelerdi, betimlemeler çok güzeldi ve dahası düşündüren bir şiirdi...içten tebrik ve selamlarımla...

Hüzünlü bir yaşam öyküsüydü, dertler içindeki istasyon görevlisine yazılmış.
Ne yazık ki görmeden geçtiğimiz, böyle çok kişi var..

tebrikler,

selâmlar..