mis kokusu çekti mi burnunu ; toprağın?
yerdeki su birikintilerinde yağmur damlalarının ölüşünü gördün mü?
bulutlar ağlamakta o an
güneş bile kaybolmuştur yağmur yağarken
tek mutlu olan belki de ağaçlardır...
gam kokulu damlalar belirse de gözpınarlarında
saklamak kolaydır o an
yağmur damlası der geçersin...
bilmezsin ki o yağmur taneleri bile ağlıyorlar belki de...
bir bulutta sevişiyordular
ayrıldılar ...
ayırdılar sevenleri rüzgarlar!...
yeryüzünde biri bir yere düşmüştür..diğeri bambaşka bir yere
ıslaktır ağlamaktan yağmur tanesi
ölümü ister ya..
düşer bir su birikintisine...
çevresine halkalar yayması belkide ondandır..bilinmez
belkide sevdiğini aramaktadır hala daha...
bulamaz...
taaa ki güneş çıkınca buharlaşana kadar bekler
buharlaşır...
o yüzden midir bilinmez?...
yağmurların hüznü çağrıştırdığı...


Metin Kaya İLHAN
Faroz
TRABZON