Horasan’da adil vali vardı,
Askerleri hırsız peşindeydi,
Demirciyi suçlu sanıp aldılar,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Huzuruna getirdiler suçsuzu,
Vali verdi hemen ağır hükmünü,
Zindana attılar garip demirciyi,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Abdest aldı, namaz kıldı sessizce,
Eller açtı Rabbine gizlice,
Dedi suçsuzum bilen Sensin Mevla,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Vali gördü gece korkunç rüya,
Tahtı sarsılıyordu dört yanda,
Uyandı, düşündü derin manada,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Dedi bir mazlumun vardır ahı var,
Beni uyutmayan gizli bir sır var,
Hapiste kim varsa sorun bakalım,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Getirdiler önüne demirciyi,
Gözyaşları dinmezdi o garibi,
Vali dedi hakkını helal eyle,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Bin gümüş sundu özür dilemekle,
Demirci kabul etti gönülden de,
Dedi beni Rabbim kurtardı darda,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.

Hüdayi der kapı birdir sonunda,
Kul sığınsın Mevla’nın huzuruna,
Dua eden boş dönmez asla O’ndan,
Mazlumun ahını duyar Yaradan.


23.09.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ