Horasan valisi Abdullah adil idi,
Askerleri bir yerde hırsızları kovaladı,
Hırsızlardan birisi kaçıverdi yolda,
Hata ile demirciyi yakaladılar orda.




Hepsi Valinin çıkarıldı huzuruna,
Vali kızarak-Hapsedin,koyun mapusa.
Suçsuz demirci abdest alıp namaz kıldı,
El açarak bildiği dualara başladı.




Ya Rabbi,-Suçsuzum ben bunu biliyorsun,
Buradan sen ancak sen,kurtarabilirsin,
Bu zalim Vali,araştırıp,soruşturmadı,
Zanla hüküm vererek,beni tutukladı.



Rüyada tahtını attı,Valinin dört kişi,
Uyandı korkuyla Vali,bir abdest aldı,
Kılıp namazı tekrar yatağına uzandı,
Yine dört kişi tahtı sallamaya başladı.




Anladı bir mazlumun ahımı varki ben de,
Hemen müdürü çağırıp sordu kimler orda?
Acaba mazlum biri var mı hapishanede,
Beni yatırmıyorlar burda,bir iş var bunda.




Müdür bilmem,biri namaz kılıp duruyor,
Çok göz yaşı akıtıp duaları sıralıyor,
Vali-Hemen onu getirin huzuruma,
Getirdiler o mazlum demirciyi huzura.



Senden özür dilerim,hakkını helal et,
Şu bin gümüş hediyemi ne olur kabul et,
Bir arzun olursada çekinmeden bana gel
Hakkını helal etmezsen bilki yanarım ben.




Demirci helal ettim, hakkımı bilki sana,
Verdiğin hediyenide, kabul ettim bana,
Fakat dileğimi istemeye, gelemem sana,
Senin tahtını çevirteni, terkedemem uğruna.




Onu bırakıpta gelmek yakışmaz kulluğa,
O beni nice beladan çıkardı halasa,
Hayatta çok merhametli davrandı bana,
Sen olsan gelir misin,çaresiz bir kula.



Rabbim sonsuz rahmetini açtı herkese,
Kim kendiliğinden istedi de vermedi ona,
Kim el açtı da O’na eli çıktı boşa,
Yeterki usulca,el açarak yalvar Ona.

06.05.2011-Kırıkkale
HİDAYET DOĞAN