Karanlık bir hayatın kucağında,
hoplayan bir yosmayım.
Gecelerin göğsünden emip,
çiçeksiz bedenimi büyüten
Tenimi,
tenlerin zevki altında ezerken birileri
Duyurmadılar yağmurun ezgisini,
şehvetlerinin sesinden.
Gerçekleştiremediğim
hayalleri fısıldarken ,
penceremin kenarında,
Ay ışığı yüzüme bakar,
pusla kaplanır,dinlerdi beni acıyla
Gözyaşlarımı toplayıp ,
saklardı yıldızlar arkalarında.
Açamazdılar ağızlarını,
atası gelirdi kendilerini aşağıya
Kolay mıydı ,
yapışkan ihtiraslar altında ezilmek ?
Solgun ruhu dansettirememek ,
kuğuların arasında.
Koyu, loş sokaklardan,
gecenin ucu görünürken,
Pervaz gibi çevreleyenlere,
kolay mı bedenini vermek ?
Oysa Tanrı ,
saydam bir cam gibi yaratmıştı beni
Kirli ellerin kirlettiği,
isli bir yosmayım şimdi.
Bu hep böyle mi gidecek,
serencamı yenilmek mi acılara?
Azrail son noktayı koymadan,
yeniden parlar mıyım acaba?
Yoksa kirli bedenim sahnelenir,
zevklerin iğrenç oyunlarında
Umarım bir gün temiz bir yürek,
Beni bu bok çukurundan ,
çekip götürecek….şaire arzu günal/8.9.2012 23:47