Aradan yıllar geçecek uzun uzun
Unuttum zannedeceksin her şeyi
Gözlerin arayış içinde olacak belki
Gülümseyeceksin hep ağlayarak
Ama gözyaşlarını silen olmayacak

Kalabalıklara atacaksın benliğini ansızın
Duyduğun her ses benim olacak
Son konuşmam çınlayacak kulaklarında
Sonra ağlamak isteyeceksin boş odalarda
Ama ağlamayı bile çok görecekler sana

Hep kalbinde olduğum gibi
Aklından da çıkmayacağım asla
Acaba diyeceksin nasıldı neydi
Ama çözemeyeceksin beni
Unutamayacaksın bir ömür gözlerimi

Unuttum zannedeceksin beni bazı demler
Diyeceksin geçici bir rüzgarmış
Gezineceksin caddelerde için için ağlayarak
Buğulu gözlerinden akanlara bakarak
Anlayacaksın bir kuş gibi çırpınarak

Sonra geçmişe uzanacaksın istemesen de
Hep soru işaretleri olacak vehminde
Derin bir ah çekeceksin ihtimal
Gözlerin hep semada olacak
Titreyecek tüm benliğin bensiz olarak

Kendi kendini suçlayacaksın hep
Keşkelerle çürüyecek bütün ömrün
Vehminde tasavvur edeceksin maziyi
Silmek atmak isteyeceksin geçmişi
Ama asla silemeyeceksin benliğimi

Zaman sonra umulmaz bir anda
Karşında belireceğim Hızır misali
Ben susacağım gözlerim ağlayacak
Neden diye soracağım konuşmayarak
Susacaksın cevabın asla olmayacak.

HAMZA KAPLAN