kim bilir sana ne zaman döneceğim...
ıhlamurlar açtığında belki
kâbuslarım sona erdiğinde
iflâh olmaz acılarım dindiğinde mi
kim bilir ne zaman büyüyeceğim...
yürümeyi ne zaman öğreneceğim,
ayaklarımın üzerinde dimdik durmayı?
bu baş dönmeleri,tuhaf dengesizlikler
bu sen’delemeler ne zaman sona erecek
sendeki ben öldüğünde mi
yoksa bütün insanlık yeniden dirildiğinde mi?
peki içimde kopan kıyametler,
yıllardır süre gelen depremler,
ölüp ölüp geriye gelmeler
ne zaman dinecek bu çılgın delilikler?
yürek tımarhanesinde beynime ihanet şokları verilirken mi
tarifsiz acılar ve gözyaşlarıyla titrerken...
ıhlamurlar açtığında belki

gönül yaraları ne zaman kabuk bağlayacak
ne zaman son bulacak bu debelenmeler
kalpler acıdan hissizleştiğinde mi
gözler semâya bomboş bakarken
beklentiler son bulduğunda
ya da
sevgililer yüreklerin arka odalarında
eskimiş gözyaşlarıyla rutubetlendiğinde mi
kışlıklar çıkarılıp yazlıklar kalkınca
bahar küsüp güneş gülmez olunca belki
kim bilir sana ne zaman döneceğim?...
merhametin buz tuttuğunda
özlemekten yıldığında
yürek zelzeleleri hayallerini yıktığında belki
kim bilir ne zaman döneceğim...