![]() DEDEM KORKUT
Milli meselede ciddi beyanat
Verirken mideden atılmaz dedi Kirlenmeden kalmak çok ciddi sanat Bilerek çamura yatılmaz dedi Fakir asker doğup talim etmekte Zengin çocuğunu alim etmekte Sanma ki her zulmü zalim etmekte Diken olmayınca batılmaz dedi Emek verme çiçek açmaz pırasa Gündüz yatar geçe uçar yarasa Kel başına sürmez miydi yarasa Miadı geçenler tutulmaz dedi Herşeyden önemli renk, desen, biçim Sîret suret olsa görünür içim Düşmanın dostuyla olur mu geçim Kem söz lokma gibi yutulmaz dedi Söz odur ki geçe toprağa taşa Dal gövdeye bağlı ayak da başa Kahramanlık hıshırp* uyar Maraş’a Pâye hak edilir satılmaz dedi Akıl tutulmadan akıl ermeli Perşembeyi çarşambadan görmeli Hesap sorulmalı, hesap vermeli Bala acı soğan katılmaz dedi Gelenek görenek an‘ane töre Eriyip kaybolur göz göre göre Kıtlığa işaret kurursa dere Ekin batsa firik ütülmez dedi Ustasını ele verir çırağı N’etsin kervan geçmez kuş uçmaz dağı Açar Gözükara’m muhabbet bağı Ateş düşmeyince tütülmez dedi Hıshırp*: kendisi için yapılmış gibi, tam uymak, yerini bulmak. Noksansız-fazlasız, ihtiyaç duyulduğu, istendiği gibi, ölçüsünce olmak. Çark-ı Devran (sy. 125) |
yazdığınız her eser,derin bir bilği birikiminin,ve düzeyli kültürün ürünü olduğunu hemen gösteriyor.
Bu şiirinizde'de öyle.hayranlıkla takip ediyorum sizi.
Selam ve hürmetlerimi sunarım.