Ve son korkusuyla yaşarken bir başlangıç daha:
Haftalardır bir zindana hapsettiğim duygular,
Tam yargılanmadan infaz hükmü yiyecekken,
Duyguların sağanak yağış gibi her yanı basması.
Ve beklenen açıklamanın zor da olsa,
Binlerce kez değiştirilse de sonunda açıklanması.
Umut kapısının önünde bekleyen
Orada son nefesini vermiş korkaklık duygusunun enkazı
İçeriye girmeye çalışan binlerce gerekli gereksiz duygu.
Dışarıda bekleyen dili tutulmuş kelimeleri seçemeyen bir bekçi(ağız)
Bakarken titreyen, onun hayal ya da fotoğraf olmadığını anlayınca
Beynin içine çomaklar sokan büyülenmiş şaşırmış bir çift göz.
Kalbin mühürlediği ağız kendini açmaya çalışırken,
Ellerin titreyerek kaleme aldığı iki çift söz.
Karşında ben olamasam da ,kendini arayan,
Duygularını açamaya çalışan senle dolu bir yürek .


Yücel KUMAŞ