Bir akşam üzeri köyüm bastılar
Fidanları bir kahveye koydular
Eşkıyayı asker diye sandılar
Sayamadım kaç canı taradılar

İşte o gün göz yaşları sel oldu
Dumanlı da esen kara yel oldu


Kiminin kardeşi kiminin eşi
Kiminin hayali kiminin düşü
Zehreyle di felek sıcacık aşı
Attılar köyüme alev ateşi

İşte o gün hayratın suyu kurudu
Çoğu ocak yandı gitti kül oldu


Birer birer indirdiler mezara
Beyaz kefen ile koyduk toprağa
Kör bir bıçak sapladılar bağrıma
Dünya yaşamadı böyle manzara

İşte o gün YAVİ köyü del oldu
Acılara kederlere yol oldu


Pusu kurmuş zalim felek önceden
Dolanıp dururmuş çok tan niceden
O gün acı poyraz esmiş inceden
Köyümü bir hüzün sarmış geceden

İşte o gün nice dallar kurudu
Ocaklar kurudu canlar kurudu


Ne olduda şehitleri unuttuk
Ay yıldızı direğinde unuttuk
Nerede gömülü yolu un uttuk
Bir fatiha okumayı unuttuk

O fidanlar neden şehit oldular
Kim bilir nelere şahid oldular


Olayları hatırlamak güzelde
Onları yad etmek elbet özelde
Hani nerde YAVİ BAŞBAĞ nerede
Bırakın "Cuma"yı HER AREFE’DE

TİRYAKİ yem bak kemikler sızlıyor
Her bayram bekleyip yolu gözlüyor..!!

14 TEMMUZ 2007
ERZURUM