0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
894
Okunma
Uçsuz karanlıklarda yön arıyor gözlerim…
Beynimi öğütüyor, yüreğimi sıkıştırıyor gözlerin ve sözlerin;
Yarasaları etrafımda topluyor;
Her biri kana susamış…
Yokluğunda leş olan bedenimin etrafında akbaba gibi dönüyor dünler.
Çık artık saklandığın soysuz ayrılık perdesinin arkasından.
Çık ki;
Ucuz fahişelere leş etme tenimi.
Çık ki;
Coğrafyama güneş doğsun.
Çık!
Lanet çarmıha gerilmiş sevdamdan çıkar çivileri.
Prangalardan kurtar ruhumu.
Firdevs’in duvarlarını tekmeleyen sevda çıksın ana rahminden.
İlk nefesini alsın leş beden.
Kalbim ilk atışlarını yapsın.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
