Ceza kapısında umutlar
Haritası buruşuk...
Masum bir felsefeye cümle olmak isterken,
Kuzgun hapishanenin duvarıyla ardışık.




Talihsiz bir ilişkiye uzanmış yıllar.
Cıkış aranıyor ama;
Beyaz bayrak, tutarsız bir delinin elinde.
Simdi sözler;
Ozgür bir mümkünlüğe minnettar.




Ah ki ne ah...
Varılacak geleceğin sürekli geriye sarması
Yaşanacak hayallerde daimi bir hoşnutsuzluk...
Gönül ki;
Kendi halinde, sanki; kaldırım saksısı.




Yasaklıydı aslında bu adımların çiğnediği
Tonlarca betonun ağırlığıyla örülen,
Heybetli bir zorbanın ihtirasıyla ezilen çiçek;
Bağımsızlığa açılamadan,
Niyetsiz bir karanlığa gömüldü.




Hangi vazgeçiş kendini haklı kılar ki !
Ayakları ters,
Gözleri kalbinde bir firariye,
Zaman ve umut nasıl denklenir ki !




Uyu ey gönülün umutları
Simdi üzerinde kadife bir perde !