Milyonlarca suretle ilaç yutturulmuş... Zorla ! Ahlaksız bir fantezi salıncağına oturtulmuş ömür. Yutağında acı bir tat... Nefes ise; Soğuk bir jir misal... izbe !
Hangi alfabede karşılık bulunur ki... Sadece, Dilsiz tarikatlar mı anlar bu atarcanı ! Sonu olmayan geleceğin eşiğinden, Döndürmez mi Ya Rab alaca atlar manasız inanışı.
Sözler düşünülmemiş, Nükteler hissedilmemiş Duyguya aç cimrilerle Evvelsiz günler sırtlanıp, Dağ ile denize, Kıyı olmadan Haydi birleş denilmiş !
Sonsuz karanlık olgunluk derecesindeyken, Derin bir siniş ömre ! Korku değil ! Ar peçesi inerken yüzüne, Sanma saklanıyor kimselerden. Heyhat ! Beden sana ait olsa da, Ruh sanma ki senin elinde !
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
"Sonu olmayan geleceğin eşiğinden, Döndürmez mi Ya Rab alaca atlar manasız inanışı."
Şiirin taşlama şaplonunu istediği temaya yerleştirebiliyor okur. Aşk, inanç, hayat, tabiat, felsefe... İnsana dair her ne varsa, aklın kıyılarından bir sesleniş, eleştirel bir yaklaşım, bir titretiş ki yürekte son buluyor kalemin fikirden yaydığı etkili o tını.
Yutağında acı bir tat... Nefes ise; Soğuk bir jir misal... izbe !
ve durum, konsomatrislikten daha ileri bir halde.
Hangi alfabede karşılık bulunur ki... Sadece, Dilsiz tarikatlar mı anlar bu atarcanı !
orada, tuzağa düşürülen o kadın gibi kaç tane daha kadın var. sessizlikleriyle hep aynı harflerle birbirlerini dinlemekte.
Sonu olmayan geleceğin eşiğinden, Döndürmez mi Ya Rab alaca atlar manasız inanışı.
herkesin beyaz atlı prensi var. ama onların ki alaca atlar. onlar, alaca atlara bile razı.
Sözler düşünülmemiş, Nükteler hissedilmemiş Duyguya aç cimrilerle Evvelsiz günler sırtlanıp,
aslında o kadını bu tuzağa düşürenlerinde öncesi var. onların da hayalleri vardı.
Dağ ile denize, Kıyı olmadan Haydi birleş denilmiş !
orta yolu bilmiyorlar onlarda.
Sonsuz karanlık olgunluk derecesindeyken,
bu hayattan çıkmak artık imkansız.
Derin bir siniş ömre !
zoraki kabulleniş.
Korku değil ! Ar peçesi inerken yüzüne, Sanma saklanıyor kimselerden.
acı eşiği yükselmiş durumda. korku yok... utancı sadece neden ben diye sorgulamakta kendini.
Heyhat ! Beden sana ait olsa da, Ruh sanma ki senin elinde !
ve kaçınılmaz olan, bedenime sahip olabilirsin ama, ruhuma asla.
bu şiirin hikayesi işte böyle aynur hanım. ben en çok sizin de belirttiğiniz kısmı gerçekten daha bir başka hissederek yazdım. beğeninizden onur duyarım ancak.
Yutağında acı bir tat... Nefes ise; Soğuk bir jir misal... izbe !
ve durum, konsomatrislikten daha ileri bir halde.
Hangi alfabede karşılık bulunur ki... Sadece, Dilsiz tarikatlar mı anlar bu atarcanı !
orada, tuzağa düşürülen o kadın gibi kaç tane daha kadın var. sessizlikleriyle hep aynı harflerle birbirlerini dinlemekte.
Sonu olmayan geleceğin eşiğinden, Döndürmez mi Ya Rab alaca atlar manasız inanışı.
herkesin beyaz atlı prensi var. ama onların ki alaca atlar. onlar, alaca atlara bile razı.
Sözler düşünülmemiş, Nükteler hissedilmemiş Duyguya aç cimrilerle Evvelsiz günler sırtlanıp,
aslında o kadını bu tuzağa düşürenlerinde öncesi var. onların da hayalleri vardı.
Dağ ile denize, Kıyı olmadan Haydi birleş denilmiş !
orta yolu bilmiyorlar onlarda.
Sonsuz karanlık olgunluk derecesindeyken,
bu hayattan çıkmak artık imkansız.
Derin bir siniş ömre !
zoraki kabulleniş.
Korku değil ! Ar peçesi inerken yüzüne, Sanma saklanıyor kimselerden.
acı eşiği yükselmiş durumda. korku yok... utancı sadece neden ben diye sorgulamakta kendini.
Heyhat ! Beden sana ait olsa da, Ruh sanma ki senin elinde !
ve kaçınılmaz olan, bedenime sahip olabilirsin ama, ruhuma asla.
bu şiirin hikayesi işte böyle aynur hanım. ben en çok sizin de belirttiğiniz kısmı gerçekten daha bir başka hissederek yazdım. beğeninizden onur duyarım ancak.
Sonsuz karanlık olgunluk derecesindeyken, Derin bir siniş ömre ! Korku değil ! Ar peçesi inerken yüzüne, Sanma saklanıyor kimselerden. Heyhat ! Beden sana ait olsa da, Ruh sanma ki senin elinde !
yaratanın ne sırrına nede izine kimseler ulaşamaz güzel bir çalışma kutlqarım
Sonsuz karanlık olgunluk derecesindeyken, Derin bir siniş ömre ! Korku değil ! Ar peçesi inerken yüzüne, Sanma saklanıyor kimselerden. Heyhat ! Beden sana ait olsa da, Ruh sanma ki senin elinde !
yaratanın iznine kimse ulaşamaz ruh onun idaresinde kişi kendi ruhunu idare edemez dost kutlar sevgiler sunarım...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.