1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1326
Okunma
Kalbimi kırma...
Kırılınca daha fazla kalbim olmaz,
Daha fazla sevemem yani seni...
Azalır her şey,
Kırılan kalpten sızmaya başlar doldurduğum sevgi.
İçinde ne varsa dökülür işte yerlere,
Ucundan da olsa tutamam...
Yoksa bilirim batar ellerime,
Boyar en kırmızı tonlarıyla kan rengine,
Tutmaya kalksam.
Kaybetmeye iyice alıştım artık,
Bir daha yitirdiklerimin arkasından ağlayamam...
Gözyaşlarımı gözlerimden bir an olsun ayıramam,
Ama içim ıslanabilir belki şiddetle,
Söz veremem,
Can vermekle yetinirim sessizce...
Gittiğinden beri canım yanıyor,
Ne zaman olması gereken dereceye düşer acaba bu sıcaklık?
Üşüttüğü hâlde ayrılık,
Özlettiği hâlde seni,
Neden gelmiyorsun bir an önce?
Kalbimi bu sefer çok kırdın,
En yüksek rekoruna ulaştın bence...
Ahmet Kastancı
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz