Ölüm gelince dertler olur bahane,
Çare aranır, bulunmaz nafile.
Her yol sonunda varır bir menzile,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Yaş ilerler, dizler bükülür zaman,
Güç azalır, geçer gider nice an.
Dünya yükü hafif kalır sonunda,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Gözler solar, perde iner dünyaya,
Derman aranır her geçen yaraya.
Nice çare bulunmaz bu davaya,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Saçlar ağarır ömür baharında,
İzler kalır geçen zaman yolunda.
Ömür defteri kapanır sonunda,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Dostlar gider birer birer kabre,
Kalan bakar sessiz kalan habere.
Her can yürür yazılan o kadere,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Ana baba, kardeş kalmaz yanında,
Herkes yalnız kalır ölüm anında.
Kul yürür kendi yazan fermanında,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Mal da kalır, mülk de kalır geride,
Adın kalır güzel bir eser ile.
Hazırlan sen son büyük seferine,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.

Hüdayî der: dünya geçici handır,
Her nefesin sonu Hakk’a yolcudur.
Kul için en güzel azık imandır,
Kaçmaktır boş yere ölüm yolundan.


13.06.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ