Çok haklısın Nergiz Hanım...Toplum olarak,hepimiz maskeli balodayız sanki...son 20 yılı düşündüm de,ne kadar adileşti herşey...aşklar...ilişkiler...dostluklar...alış-verişler...maalesef ki,en çok yara aldığımız cephe,aşk konusu...İnsan olarak,sevmeye ve sevilmeye o kadar çok ihtiyacımız var ki...ne yazık ki,kriterler tepetaklak...aldatan,kalleşlik yapan,dolandıran,kandıran o kadar pişkin ki...1 rakamını karakter olarak alırsak,önüne koyduğumuz her sıfır değerini artırır...1 rakamını silersek,sıfırlar ne ifade eder ki..!İşte tam da bu noktadayız...Sizin gibi şair yürekli kaç kişi kaldı şunun şurasında...aldatan çok olacak elbet...Ama,dediğiniz gibi,şair yürekler sarsılır fakat yıkılmazlar...aşksız da yaşayamayız ki...

tebriklerim,şair yüreklere tercüman olurcasına,karaktersizlere haykırışınızdaki asaletedir..selamlarımla...

gerçekleri görebilmeniz güzel ;)

her yaşantı bizi biraz daha kırsa.
daha bir sert yapıyor yürteğimizi.
ama içimizdeki sevgi hep en gerçekciliğiyle seviyor.
elbet değerine değer katan bir yürek vardır....

yüreğine sağlık.duyguların damlamış yüreğime....

Hayal kırıklığının sayfaya yansımasıydı dizeler,kutladım Nergiz.................

Anlatım güzeldi..kutlarım sizi..Saygıalrımla.

Güzel Anlatılmış Şıırde Ana Konu.... Kımsenın Kırlı Düşlerınde Bulunmamak Dilegimle.. Tebrıkler..