Gece sessiz ve dışarıda serin bir rüzgâr
Seni düşünüyorum

Birazdan düşer belki usul usul gözlerime uykular


Dönüp duruyorum yatağımda
Hasretin bozuyor uykularımı
Uyutmuyor beni anılar
Her uykuya dalışımda
Karşımda kül gözlerin var


Şimdi uyuyorsundur belki
Bensiz uykularda
Pembe rüyalarda
Kim bilir
belki de hiç yokumdur aklında

Oysa benim
Duygular martılar gibi
Dönüp duruyorlar başımda

Gözlerim karanlıklarda
Ve bir noktada
Ne hasretin uyutuyor beni ne geceler

Yüreğim çatlamış bir toprak gibi sana susamış
Başım güneşe küsmüş bir buğday başağı gibi
Bükük
Öylece duruyorum yatağımda

Sen yoksun diye
Nicedir Bana karabasandır geceler

Halimi sorma

Öksüz bir çocuk getir aklına
Yalnız ve kimsesiz


Yada
Kanadı kırık bir kuş

Beni kanayan yaramla bırakıp
gideceğin gelmezdi hiç aklıma


Sen gittin gideli gözlerim uykuya hasret
Uykularım firarda