0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1241
Okunma

Çocuk olamadım
Biliyorsun
Ellerim oyunları bozardı
En geride durur
menekşe gözlerinde kaybolan
nedensiz hüzünler
yaşardım
Sıla türküleri söyleyen
bir adamdım
Henüz on birinde
Anlamsız kelimeleri
dizmeyi severdim
İki kelam etsem
biri hiç yoluna giderdi
Cama asılı
yalnızlıklar gibiydim
kimsesiz ve solgun
Ay solur
yıldızlarla konuşurdum
Mavi düşlerim
umutsuz sevdalar
doğururdu
Daha onbirinde
Yalancı baharlar düşlerdim
Yayla çocuklarının yanık yüzlerine ilişmiş
yalancı baharlar
Tomurcuk çiçeğe durur
ben toz olurdum
Sonrasında
Yağmur bulutlarıyla dolu
güne dönemeyen bir gece
Yağmur oldum
Bir ses duydum
Toprağa baktım
Kırmızı bir gülün
Yüreğine aktım
Evimin önünde durma
Yalnızlık
Derinlere kök saldım
Mavi yeşile dönüyor
Kimseliyim artık
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.