Böyle değildik biz gençlik çağında,
Edep vardı bizim eski bağımızda,
Öğretmen görünce susardık yanında,
Vefa can verdi, haya çekişiyor.

Büyüklerin sözü dinlenir idi,
Küçüklerin gönlü sevilir idi,
Saygı ile sevgi bilinirdi,
Vefa can verdi, haya çekişiyor.

Kızlar eskisinden farklı değildi,
Edep onların en güzel süsüydü,
Utanmak insanın büyük değeriydi,
Vefa can verdi, haya çekişiyor.

Sokaklarda sevgi ölçülü idi,
Dostluklar samimi güçlü idi,
Gönüller kötülükten uzaktı,
Dostluk can verdi, ahlak çekişiyor.

Ana baba evlat ile ilgilenir,
Güzel öğüt verir yol gösterirdi,
Yanlış yapan hemen doğruya dönerdi,
Vefa can verdi, haya çekişiyor.

Hoca söylerdi de dinlerdi insan,
Nasihat değerli olurdu her an,
Şimdi zor geçiyor nice evlat var,
Ahlak can verdi, haya çekişiyor.

Sahil yerlerinde değişti hayat,
Nice yanlış oldu gençlere sanat,
Edep arar oldu gönüller heyhat,
Vefa can verdi, ahlak çekişiyor.

Hüdayi der eski günleri an,
Sevgiyle yaşasın bu güzel cihan,
Edep ve haya olsun her zaman,
Vefa can verdi, haya çekişiyor.

21.05.2012//KIRIKKALE
HİDAYET DOĞAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ