Yine ağlıyorum anne.
Bugün, olmayışının bilmem kaçıncı lanet olası günü.
Anlamıyorlar anne, anlatamıyorum,
Yokluğunun her şeyden acı olduğunu.
Canımı çok yakıyorlar anne,
Bir şeyler söyle şu insanlara.
Yüreğimle oynuyorlar,
Duygularımı çalmaya çalışıyorlar.
Ağlatıyorlar beni anne,
Hayallerimi yıkıyorlar.
Sen yavrunu her şeyden korurdun bir zamanlar,
Onlar o zamanların acısını mı çıkartıyorlar?
Anlamıyorum hiçbirini, neden üzerime geliyorlar?
Yine ağlamışsın anne,
Mezarın ıslanmış.
Anlattıklarıma üzülmüyorsun değil mi?
Ben dayanabiliyorum,
Başucuna gelip ağlasam bile güçlüyüm.
Senden başkası anlamıyor beni, dinlemiyor.
Sadece senin yanın da ağlamak istiyorum anne.
Bak anne en sevdiğin kuş geçiyor üzerimizden,
Ben korkardım ama sen, koca yürekli kadın!
Açtın mı kollarını beni değil yüreğimi avuçlardın.
Bak okşuyorum güzel kuşumuzu,
Korkmuyorum artık hiçbir şeyden.
Hem babam var yanımda,
Yalnız değilim, üzülme sen.
Bu arada babam demişken, babam gizli gizli ağlıyor anne.
Söylemiyor ama duyuyorum geceleri.
Sen hep derdin ki;“bu dünya da babandan daha güçlüsü, yüreklisi yok.”
Babam sen olmadan yok anne.
Bugün anneler günü,
Çiçeklerimi beğendin mi?
Her zaman getirdiklerimden değil bunlar.
Bugün senin günün,
Ben de toprağını avuçlamaya geldim anne.
İnsanlar çok kötü bu tarafta,
Sen orada mutlu musun anne?
Ayağının altındakinin üstündesin şimdi.
Cennette nasıl mutsuz olasın ki?
Ben bekliyorum anne,
Oraya geleceğim günü bekliyorum.
Dayanıyorum her şeye.
“Annem var benim.”
Diyorum içimden ama biliyorum anne,
Yoksun artık olmayacaksın da.
Gitmeliyim anne, babam buraya geldiğimi öğrenmesin.
Geçen sefer başında ağladığımı gördüğünden beri kızıyor bana.
“Anneni üzüyorsun.” Diyor.
Sen üzülme anneciğim, bak ben mutluyum.
Bu anneler gününde de yanındayım.
Bu yılda “Anneler günün” kutlu olsun anneciğim…
Aysun ÖZER