Yıl doksan sekizde geldik beraber,
Muhittin Ardahan’la güldük beraber,
Düştük kalktık nice yollara değer,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Kültürlü, görgülü, gönlü zengin,
Kırıkkale’de yoktur senin dengin,
Uzun boyun ile farklıdır rengin,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Eşin güzel, ailen güzel her zaman,
Gönlün temiz, sözün doğru beyan,
Dilerim ahirin olsun nur mekân,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

İdareci oldun, yol gösterirdin,
Düşene el uzatır, kaldırırdın,
Doğruyu söyleyip öğüt verirdin,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Gözümde duruyor gülen o yüzün,
Bilirsin bazen de hüzünlü özüm,
Dostluğuna değer verdi hep sözün,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Ne çabuk geldi bak emeklilik,
Güzel günler kaldı artık bir anlık,
Millete hizmetti bize alışkanlık,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Almanca branşındı asıl görevin,
Türkçe ile doldu bazen derslerin,
Romanlarla açıldı nice gönüllerin,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Bu okulda kim şimdi dost olacak,
Kim dertlerimize ortak kalacak,
Güzel hatıralar baki kalacak,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Öğretmenler senden ders alsın derim,
Güzel huylarını örnek gösteririm,
Senin gibi dostu zor bulur yerim,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Gidiyorsun yolun açık olsun dostum,
Dualarla uğurlar seni gönlüm,
Güzel anılarla anar seni dostum,
Seni hiç unutmayacağız Musa Bey.

Arabanla az mı gittik çarşıya,
Yedik yemekleri karşılıklı dostça,
Yedi yıl geçti bak tatlı anıyla,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Kolay kolay dost edinmem bilirsin,
Uzun yıllar gönlümde kalırsın,
Güzel günler ile hep anılırsın,
Seni hiç unutmayacağız Musa Bey.

Gezilerde güldük beraberce biz,
Kırmadık birbirimizi hiçbir kez,
Hatıralar kaldı gönlümüzde iz,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.

Hüdayi der: Musa gibi olaydım,
Sevilen, sayılan bir kul olaydım,
Dostların içinde mutlu kalaydım,
Nasıl unuturum seni Musa Bey.


23.12.2005//KIRIKKALE
HIDAYET DOGAN OSMANOĞLU
TC.KÜL.BAK.HALK ŞAİRİ