GÖRMEDİN GİTTİ

Yüzüne söylerim, etmem gıybeti
Sana yandığımı, görmedin gitti
Gözüne mil çektin kalbine seti
Sana yandığımı, görmedin gitti

Yüreği laf olsun diye çağırdın
Bu masum sevgiyi dertle yoğurdun
Güven potasında hüsran doğurdun
Saygının sırrına ermedin gitti

Peşinden koştukça kendini kastın
Sel gibi kükredin yel gibi estin
Arada bir selam onu da kestin
Sevgime karşılık vermedin gitti

Gönül istemiyor köşkü sarayı
Tek başına sefa, nede parayı
Bir inat uğruna açtın arayı
Divane halimi sormadın gitti

Aşkın kozasını sevgiyle ördüm
Senden başkasına bakmayan kördüm
Hangi yöne baksam hep seni gördüm
Müptela yüreği sarmadın gitti

Bir ulu dağ gibi eksilmez karım
Buzullar içinde sönmeyen harım
Her günüm zemheri kıştır baharım
Verdiğin ikrardan durmadın gitti

Gönlümden silmemi isteme benden
Can unutmaz yâri dururken tenden
Meyil vermem ele vazgeçmem senden
Bir tutam sevgiyi dermedin gitti

IŞIK seven yanar bir ömür boyu
Ayrılıktan yana kullandın oyu
Her daim yokuşa çevirdin suyu
Özünü sevgiye kurmadın gitti


Azimet IŞIK 09.03.2012 Saat.10.00 Kumbaba ŞİLE İSTANBUL



Saygı Değer Üstad , Azimet Dost,

Bu anlam, mana, yol gösterici ve mesajlarla dolu , yüreklerde unutulmaz izler bırakan, hazlı mı hazlı, gerçekleri şak diye yüze ve yüreğimize, beynimize vuran harika üstü şiirinizin bir hecesini diğerinden ayırmak istemedim ve olduğu gibi buraya aldım. Hani deriz ya, <<Sağ gözden sol göze, sol gözden sağ göze fayda yoktur>> diye. Artık ticaret yaparak elde edilen karlardan vaz geçtik. İnsanoğlu, bir sevgiyi, bir saygıyı göstermeyi bile istemiyor. Herkes, hele de bu zamanda iyice egoistleşti, bencilleşti, kendinden başkasını beğenmez oldu. Hep ben hep ben ve hep bana rab bana diyorlar. Hal böyle olunca da, ne kadar canım, gözüm desek de, nerdeyse canın çıksın da malın bana kalsın diyorlar.
Uğruna herşeyimizi feda ettiğimiz, güvendiğimiz, beraberce hayat boyu bir yastığa baş koyduğumuz bile , soğur oldu, beğenmez oldu. Sanki kendi kabuğumuza çekilmekten başka birşey kalmamış gibi, yalnızlaştık ve müzminleştik. Bütün bunlara rağmen, müptelası olduğumuz, her tarafında çark döndüğümüz , bütün ruhumuzu ve canımızı dahi vermekten kaçınmadığımız O YAR , O SEVGİLİ, bütün bunları hiç görmez oldu.Kavak yelleri esen hayallerin peşinde koşan, başka mecralarda umut beklerken, kör olup yollarda şaşan ve nihayetinde de pişman olan ama fayda sağlamayan bir hüsranla herşeyleri darmadağın etmiş, ne kendisine ve ne de başkasına yar olmuştur.

Hülasa mal mülk , para ve ziynet gibi el kiri olan varlıklar, ne sağlık verir, ne sevgi/saygı ve ne de güvenilecek bir AŞK'ın temelini atar. İnsanım diyen insanlar, hem iç hem dış bakımından, karekter ve terbiye yani güzel ahlak bakımından hem kendileri ve hemde diğer insanlar/varlıklar için var olmalıdırlar diye düşünüyorum.
Benim güzel Can Dostum, Sizi, herzaman olduğu gibi kutluyorum ve bizlerin feyz alma kaynağı olarak, her daim sağlıklı olmanızı ve başarılı çalışmalarınızı canı gönülden tebrik ediyorum... Acemi Kardeşimin de yorumlarını hazla dinliyor ve sesine sağlıklar olsun diyorum.

Dostça sevgilerim, saygılarım ve aşk-ı muhabbetlerimle