ne güzel bir gece
mim kalmış parmak uçlarımda yazamadığım
hilal yarımdı ya bu dem
sürmemişim kaşlarına farkındayım


ellerim titremesin diye sokağın tınılarından
dürüp bükmüşüm koltuk altıma
kilim taciri gibi
asfaltı bir baştan bir başa
belki çizemem diye tam ortasından


biliyorum
şimdi o yıldız kayacak
hazar’ı hokka sanıp en kara yerinden derinlemesine
kuyruğu bahş edilecek divitime
ah..sevdalım neresinden yazarsan yaz
ne uzun bir gece


çerden çöpten dikmişim direkleri gök kubbenin dengesiz yerine
korkum yok şimdi yalpalı dizaynımdan
her şey yerli yerinde
bir tek gümanım
elif oturmaz diye keman-ı yaya ol umman-ı gözlerinde


eriklere çiçek açtırdım zamansız şulen bölünüp kipriklerin gözüme batmasın diye
mim bu hangi karbon kağıdına sığar ki kopya çekesin
şimal’den başlayıp çıkmışsın cenup’tan
bu ulu devr-i alem’i bölmüşsün ikiye
çekeceğim o çizgiyi zift kusan gece ne derse desin


harzem güzelim iki beliklim fitleme dut ağaçlarını kıt açsın yaprakları
bileğimde dağ bülbülleri bağlı bilirsin
sende kalsın ibrahim’in bolluğu timur’un ululuğu
hu de yazı parmağıma
bu gecenin yüzü suyu hürmetine yedi uyurlar’la dirilsin


ne güzel bir gece kara mim’lim
harzem’im







kasım