Boşluğa dalıyor gözlerim
Elimde kalem kırık
Sözler dilimde kekeme
Keyfim yok
Ağzımın tadı da bir garip
Adını koyamadığım bir burukluk var içimde


Hayali birine yazılan
Adresi bilinmeyen
Sahibi olmayan
Bir mektup yazıyorum

Elveda derken yaşanmamışlıklara
Biraz acıyacak sol yanım
Uykum firârda
Gözyaşlarım süzülürken yanaklarımdan usulca
Gözlerim ’sen’kanayacak
Bu şehir de düşecek kalemimin ucundan
İç sesim konuşacak

Dost yâr aşık postuna bürünmüş
Kurtlar sofrasının ortasına kalın bir dosya bırakılmış
’Çok gizlidir’ yazılmış ama sayfalar açık
Şöyle bakıyorum ucundan
Suç dosyası
Bir hayli kabarık
İhanet
Yazıyor ilk sırada

Oturum açılmayacak bu celsede
Ne hâkim var ne de savcı
Seyirci de yok mahkeme sıralarında
Siyah beyaz bir film senaryosu
Kurgulanmış bir öykü
Belki de masal bu yazılanlar

Dilim lâl gözlerimde ateş yanıyor
Fitili ateşlemek için
Bir tutamlık barut lâzım


Geri sayım başladı

Ey yedi tepeli güzel şehir
Karaları bağla
Kanatlarından vurulanlar için
Aç kollarını

Mavideyim
Deli bakıyorum
Yürek yangınına

Kalemlerinizi kırabilirsiniz
Bu bir yargısız infâz

Ağla İstanbul ağla


DENİZ_DERYA35

Eşsiz yorumuyla şiirime hayat veren, sözcükleri canlandıran sayın Ahmet Ormancı’ya teşekkürlerimle.