Aşkın tarifi var diyolar.
Neymiş merak ettim,
Bir tutam sevgi, fazlasıyla yalan, üç kilo ihanet sonra sınırsız ayrılık mı?






Aşkı şikayet etmeli.
Kullanma klavuzunda,
Birgün bitebilir yazmıyordu...






Çocukken kolumuzu ısırıp saat yapardık. Sorduklarında ’eti kemik geçiyor’ derdik.
Şimdi kalbimizi kırıyorlar sorduklarında, ’beni sen geçiyor diyoruz’
Aslında geçen zaman değil. Zamansız gelen kişiler...







Gerçek şu ki,
Aradığın gecede ki anlamdan ziyade, gecenin terleteceği bir bedendi...
Ve sevgilim aradığını bende de bulurdun ancak ben seni hiç anadan doğma hayal etmedim ki...







Öylesine muhtacım ki şimdi sana;
Bir yetimin sevgiye,
Bir fakirin ekmeğe hasreti gibi...







Bugün beni gördüğünde başını eğişinden anladım.
Bir dudak payı kadar bile hatrım kalmamış alnında...







Seninle aramızda ki tek fark şuydu sevgilim;
Sen beni ’ Ôylesine ’ sevdin.
Ben seni ’ Ölesiye ’ sevdim...







Senin şu gidişlerin yok mu...
Yağmura bulanmış, kasvetli geceler gibi.
Öyle ıssız, öyle çaresiz bırakıyor düşüncemi...

Emre DANABAŞ